Znani parafianie Parafia pw. św. Walentego w Gzach

Porządek Mszy św.:

Dni powszednie: 17.00

Niedziele i święta: 9.00 i 11.00

KSIĄDZ PROBOSZCZ

 ALEKSANDER ROESLER (1883 – 1941)

     arUrodził się 8 czerwca 1883 r. w Pułtusku. Ojciec jego Robert był Niemcem, lecz przez małżeństwo z Anną Szlaską – szlachcianka z Parafii Gzy, osiadł w Pułtusku i tu spolszczył się. Uważał swoją rodzinę za Polską. Zamożni rodzice zapewnili bardzo dobre warunki swoim dzieciom. W Pułtusku Aleksander skończył szkołę powszechną i gimnazjum. Po otrzymaniu matury w 1901 r. wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Płocku. Święcenia kapłańskie przyjął w czerwcu 1906 r. Jako wikariusz pracował tylko w dwóch parafiach: Bodzanowo i Ostrołęka. 23 stycznia 1913 r. został proboszczem w Radzyminie. Od 1 maja 1917 r aż do wywiezienia był Proboszczem Parafii Gzy.
roesleraleksander01_h900_01Jako człowiek zamożny (odziedziczył bowiem duże kapitały) mógł sobie pozwolić na opłacenie zastępstwa, a sam podróżował po kraju, wyjeżdżał za granicę: do Rzymu, Ziemi Świętej, na Kongresy Eucharystyczne.
Chociaż płynęła w nim częściowo niemiecka krew, zawsze czuł się Polakiem i nie lubił Niemców. Po wybuchu wojny kilkakrotnie nagabywany przez Gestapo, żeby przyjął narodowość niemiecką, zawsze zdecydowanie odpowiadał, że czuje się Polakiem i Polakiem pozostanie. To drażniło miejscowych Niemców, którzy postanowili się go pozbyć. W rozmaity sposób był szykanowany, min. 23.04.1941 r. wybito mu na plebanii szyby, pędzono w bieliźnie do gminy, bito po twarzy gdy wracał z kościoła.
Dnia 30.06.1941 r. aresztowało go Gestapo z Pułtuska, a plebanię ograbiono. po tygodniowym pobycie w  więzieniu pułtuskim, przywieźli go żandarmi do plebanii do Gzów, gdzie byli przez dwie godziny, lecz nikt nie dowiedział się w jakim celu. Po miesięcznym pobycie w Pułtusku przewieziono go 29.07.1941 r. do obozu w Działdowie. Według wiadomości z kartoteki obozowej ks. Roesler zmarł w Działdowie 1.09.1941 roku.

KSIĄDZ

 LUCJUSZ MIODUSZEWSKI (1886-1957)

     Urodził się 11 lutego 1886 roku w Warszawie, syn Leona i Kazimiery z domu Andruszkiewicz. W 1904 r. wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Płocku, które ukończył, otrzymując 31 grudnia 1910 r. święcenia kapłańskie. Jako wikariusz pracował kolejno w parafiach: Krasnosielc (1910-1913), Wąsewo (1913-1914) i Nur. We wrześniu 1914 r. za zgodą ordynariusza wstąpił jako kapelan wojskowy do armii rosyjskiej, gdzie pracował do 1917r. Przez rok pracował w Orszy jako prefekt i kapelan dla wygnańców przy C.K.O. Nastepnie na własną prośbę został mianowany kapelanem  dla wygnańców w Czycie na Syberii.18 grudnia 1918 r. został kapelanem I Pułku Strzelców im. Tadeusza Kościuszki. 18.12.1919 r. ks. Demkis dziekan w Tomsku mianował go kapelanem wojsk polskich na Syberii. Dnia 10.01.1920 r. wraz z V Dywizją Syberyjską dostał się do niewoli, z której powrócił do kraju w listopadzie 1921r.  W kwietniu 1922 r. został zwolniony z wojska w stopniu majora i powrócił do pracy w diecezji. W maju tego roku został mianowany wikariuszem w Wyszkowie, a we wrześniu prefektem gimnazjum i szkół powszechnych w Wyszkowie, gdzie pozostał do 1930 r. W roku szkolnym 1930/1931 był dyrektorem gimnazjum. Był też kapelanem Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. Brał udział w licznych wyprawach, występach, pokazach oraz uroczystościach państwowych.
     3.12.1931r. otrzymał samodzielną placówkę jako Proboszcz w Krajkowie koło Raciąża. Tam zastała go II wojna światowa. Po raz pierwszy został aresztowany 29.09.1939r. i przewieziony do Raciąża, a potem do Płońska, gdzie przebywał do 9 października. Kolejne aresztowanie nastąpiło 20.03.1940r. Przewieziony do Raciąża, przez jedną dobę siedział w piwnicach magistratu. Ostanie aresztowanie miało miejsce 7.04.1940r. w niedzielę po sumie. Przewieziony do Raciąża, siedział wraz z innymi w piwnicach posterunku policji. Następnie został przewieziony do więzienia w Sierpcu. Po silnym ataku serca, zbadany przez lekarza więziennego został zwolniony 11.04.1940r.
     lmW 1941r. na plebanii w Krajkowie kwaterowało wojsko niemieckie. Powtarzało się to także w następnych latach, choć nie było już tak dokuczliwe.
     8.10.1951r. otrzymał nominację na probostwo w Zatorach w dekanacie pułtuskim. Jednak ze względu na stan zdrowia już w listopadzie tego roku znalazł się w szpitalu.
     31.08.1953r.  otrzymał w administrację parafię Gzy. Zmarł 1.06.1957r. po długiej chorobie mając 71 lat – w tym 47 lat kapłaństwa. Został pochowany na cmentarzu w Gzach.

Grób Ks. Mioduszewskiego

********************************

MATKA LUDWIKA

WALERIA GĄSIOROWSKA (1864-1949)

Współzałożycielka Zgromadzenia Córek Maryi Niepokalanej

ludwika

     4 września 1864 roku w Mierzeńcu przyszła na świat Waleria Gąsiorowska. Piąte dziecko Feliksy i Szczepana Gąsiorowskich. Została ochrzczona 21 października o godz. 15.00 w kościele parafialnym w Gzach.
     Matka Feliksa z Wróblewskich zajmowała się domem i wychowaniem 3 córek i 4 synów. Ojciec Szczepan Gąsiorowski administrując majątkiem zamożnej hrabiny, zarabiał na utrzymanie rodziny.
     Około 1870 r. Gąsiorowscy w trosce o edukację dzieci, sprzedali Mierzeniec (majątek znacznie ucierpiał wspierając oddziały powstańcze podczas wydarzeń 1863 r.) i zakupili kamienicę w Pułtusku, dokąd przeniosła się cała rodzina. Waleria Gąsiorowska podstawowe wykształcenie zdobyła na prywatnej pensji w Pułtusku (1873- 1879), następnie korzystała z lekcji języka francuskiego (1879 – 1882). Po zakończeniu edukacji przez kilka lat pracowała jako nauczycielka w zamożnych domach pułtuskich. Około 1889 r. przybyła do klasztoru kapucynów w Zakroczymiu, gdzie spotkała Honorata Koźmińskiego. Za jego radą i wskazaniami Gąsiorowska weszła w skład grupy założycielskiej powstającego Zgromadzenia Córek Maryi Niepokalanej. 21 listopada 1891 r., została przyjęta do Zgromadzenia wraz z 4 innymi siostrami; 4 czerwca 1892 r., rozpoczęła nowicjat; 17 września 1893 r. złożyła pierwsze śluby zakonne, 2 lipca 1898 r. profesję wieczystą.
     W 1897 r. po założeniu – przez pierwszą przełożoną generalną Zgromadzenia Córek Maryi Niepokalanej Ludwikę Moriconi, – nowej wspólnoty zakonnej Służebnic Matki Dobrego Pasterza, Koźmiński mianował Gąsiorowską przełożoną generalną i przyznał jej tytuł współzałożycielki Zgromadzenia. Do 1918 r. Gąsiorowska osobiście kierowała wspólnotą zakonną, a następnie przez kilkanaście lat (1918 – 1946) pełniła funkcję radnej generalnej.
     Matka LudwikaPodczas wojny polsko – bolszewickiej czynnie zaangażowała się w prace Komitetu Obrony Państwa, za co 7 maja 1921 r. otrzymała krzyż zasługi i dyplom uznania podpisany przez gen. Józefa Hallera.
     Od 1922 – do 1926 była kierowniczką sierocińca w Maczkach dla dzieci repatriowanych ze Wschodu. Po likwidacji tej placówki powróciła do Nowego Miasta nad Pilicą, tam przebywała aż do śmierci. Zmarła 19 maja 1949 r. w Nowym Mieście nad Pilicą, gdzie została pochowana na miejskim cmentarzu.
Z polecenia przełożonych napisała „Kronikę i Historię Zgromadzenia Córek Maryi Niepokalanej” obejmującą lata 1891 – 1940, oraz „Autobiografię”. Zostawiła liczne konferencje i okolicznościowe przemówienia dla sióstr.

Porządek Nabożeństw

Msza św. w dni powszednie: 17.00
Msze św. w niedziele: 9.00 i 11.00

Kalendarz

Grudzień 2020
P W Ś C P S N
« Lis    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży

Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży Parafii Gzy na facebook.com
POLUB NAS!

Katolickie Radio Diecezji Płockiej


Prognoza pogody

Słuchamy biblii


Liturgia słowa na dziś

Statystyki

Odwiedzin: 38056
Aktualnie na stronie: 0
Dzisiaj: 97