Znani parafianie Parafia pw. św. Walentego w Gzach

Porządek Mszy św.:

Dni powszednie: 17.00

Niedziele i święta: 9.00 i 11.00

KSIĄDZ PROBOSZCZ

 ALEKSANDER ROESLER (1883 – 1941)

     arUrodził się 8 czerwca 1883 r. w Pułtusku. Ojciec jego Robert był Niemcem, lecz przez małżeństwo z Anną Szlaską – szlachcianka z Parafii Gzy, osiadł w Pułtusku i tu spolszczył się. Uważał swoją rodzinę za Polską. Zamożni rodzice zapewnili bardzo dobre warunki swoim dzieciom. W Pułtusku Aleksander skończył szkołę powszechną i gimnazjum. Po otrzymaniu matury w 1901 r. wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Płocku. Święcenia kapłańskie przyjął w czerwcu 1906 r. Jako wikariusz pracował tylko w dwóch parafiach: Bodzanowo i Ostrołęka. 23 stycznia 1913 r. został proboszczem w Radzyminie. Od 1 maja 1917 r aż do wywiezienia był Proboszczem Parafii Gzy.
roesleraleksander01_h900_01Jako człowiek zamożny (odziedziczył bowiem duże kapitały) mógł sobie pozwolić na opłacenie zastępstwa, a sam podróżował po kraju, wyjeżdżał za granicę: do Rzymu, Ziemi Świętej, na Kongresy Eucharystyczne.
Chociaż płynęła w nim częściowo niemiecka krew, zawsze czuł się Polakiem i nie lubił Niemców. Po wybuchu wojny kilkakrotnie nagabywany przez Gestapo, żeby przyjął narodowość niemiecką, zawsze zdecydowanie odpowiadał, że czuje się Polakiem i Polakiem pozostanie. To drażniło miejscowych Niemców, którzy postanowili się go pozbyć. W rozmaity sposób był szykanowany, min. 23.04.1941 r. wybito mu na plebanii szyby, pędzono w bieliźnie do gminy, bito po twarzy gdy wracał z kościoła.
Dnia 30.06.1941 r. aresztowało go Gestapo z Pułtuska, a plebanię ograbiono. po tygodniowym pobycie w  więzieniu pułtuskim, przywieźli go żandarmi do plebanii do Gzów, gdzie byli przez dwie godziny, lecz nikt nie dowiedział się w jakim celu. Po miesięcznym pobycie w Pułtusku przewieziono go 29.07.1941 r. do obozu w Działdowie. Według wiadomości z kartoteki obozowej ks. Roesler zmarł w Działdowie 1.09.1941 roku.

KSIĄDZ

 LUCJUSZ MIODUSZEWSKI (1886-1957)

     Urodził się 11 lutego 1886 roku w Warszawie, syn Leona i Kazimiery z domu Andruszkiewicz. W 1904 r. wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Płocku, które ukończył, otrzymując 31 grudnia 1910 r. święcenia kapłańskie. Jako wikariusz pracował kolejno w parafiach: Krasnosielc (1910-1913), Wąsewo (1913-1914) i Nur. We wrześniu 1914 r. za zgodą ordynariusza wstąpił jako kapelan wojskowy do armii rosyjskiej, gdzie pracował do 1917r. Przez rok pracował w Orszy jako prefekt i kapelan dla wygnańców przy C.K.O. Nastepnie na własną prośbę został mianowany kapelanem  dla wygnańców w Czycie na Syberii.18 grudnia 1918 r. został kapelanem I Pułku Strzelców im. Tadeusza Kościuszki. 18.12.1919 r. ks. Demkis dziekan w Tomsku mianował go kapelanem wojsk polskich na Syberii. Dnia 10.01.1920 r. wraz z V Dywizją Syberyjską dostał się do niewoli, z której powrócił do kraju w listopadzie 1921r.  W kwietniu 1922 r. został zwolniony z wojska w stopniu majora i powrócił do pracy w diecezji. W maju tego roku został mianowany wikariuszem w Wyszkowie, a we wrześniu prefektem gimnazjum i szkół powszechnych w Wyszkowie, gdzie pozostał do 1930 r. W roku szkolnym 1930/1931 był dyrektorem gimnazjum. Był też kapelanem Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. Brał udział w licznych wyprawach, występach, pokazach oraz uroczystościach państwowych.
     3.12.1931r. otrzymał samodzielną placówkę jako Proboszcz w Krajkowie koło Raciąża. Tam zastała go II wojna światowa. Po raz pierwszy został aresztowany 29.09.1939r. i przewieziony do Raciąża, a potem do Płońska, gdzie przebywał do 9 października. Kolejne aresztowanie nastąpiło 20.03.1940r. Przewieziony do Raciąża, przez jedną dobę siedział w piwnicach magistratu. Ostanie aresztowanie miało miejsce 7.04.1940r. w niedzielę po sumie. Przewieziony do Raciąża, siedział wraz z innymi w piwnicach posterunku policji. Następnie został przewieziony do więzienia w Sierpcu. Po silnym ataku serca, zbadany przez lekarza więziennego został zwolniony 11.04.1940r.
     lmW 1941r. na plebanii w Krajkowie kwaterowało wojsko niemieckie. Powtarzało się to także w następnych latach, choć nie było już tak dokuczliwe.
     8.10.1951r. otrzymał nominację na probostwo w Zatorach w dekanacie pułtuskim. Jednak ze względu na stan zdrowia już w listopadzie tego roku znalazł się w szpitalu.
     31.08.1953r.  otrzymał w administrację parafię Gzy. Zmarł 1.06.1957r. po długiej chorobie mając 71 lat – w tym 47 lat kapłaństwa. Został pochowany na cmentarzu w Gzach.

Grób Ks. Mioduszewskiego

********************************

MATKA LUDWIKA

WALERIA GĄSIOROWSKA (1864-1949)

Współzałożycielka Zgromadzenia Córek Maryi Niepokalanej

ludwika

     4 września 1864 roku w Mierzeńcu przyszła na świat Waleria Gąsiorowska. Piąte dziecko Feliksy i Szczepana Gąsiorowskich. Została ochrzczona 21 października o godz. 15.00 w kościele parafialnym w Gzach.
     Matka Feliksa z Wróblewskich zajmowała się domem i wychowaniem 3 córek i 4 synów. Ojciec Szczepan Gąsiorowski administrując majątkiem zamożnej hrabiny, zarabiał na utrzymanie rodziny.
     Około 1870 r. Gąsiorowscy w trosce o edukację dzieci, sprzedali Mierzeniec (majątek znacznie ucierpiał wspierając oddziały powstańcze podczas wydarzeń 1863 r.) i zakupili kamienicę w Pułtusku, dokąd przeniosła się cała rodzina. Waleria Gąsiorowska podstawowe wykształcenie zdobyła na prywatnej pensji w Pułtusku (1873- 1879), następnie korzystała z lekcji języka francuskiego (1879 – 1882). Po zakończeniu edukacji przez kilka lat pracowała jako nauczycielka w zamożnych domach pułtuskich. Około 1889 r. przybyła do klasztoru kapucynów w Zakroczymiu, gdzie spotkała Honorata Koźmińskiego. Za jego radą i wskazaniami Gąsiorowska weszła w skład grupy założycielskiej powstającego Zgromadzenia Córek Maryi Niepokalanej. 21 listopada 1891 r., została przyjęta do Zgromadzenia wraz z 4 innymi siostrami; 4 czerwca 1892 r., rozpoczęła nowicjat; 17 września 1893 r. złożyła pierwsze śluby zakonne, 2 lipca 1898 r. profesję wieczystą.
     W 1897 r. po założeniu – przez pierwszą przełożoną generalną Zgromadzenia Córek Maryi Niepokalanej Ludwikę Moriconi, – nowej wspólnoty zakonnej Służebnic Matki Dobrego Pasterza, Koźmiński mianował Gąsiorowską przełożoną generalną i przyznał jej tytuł współzałożycielki Zgromadzenia. Do 1918 r. Gąsiorowska osobiście kierowała wspólnotą zakonną, a następnie przez kilkanaście lat (1918 – 1946) pełniła funkcję radnej generalnej.
     Matka LudwikaPodczas wojny polsko – bolszewickiej czynnie zaangażowała się w prace Komitetu Obrony Państwa, za co 7 maja 1921 r. otrzymała krzyż zasługi i dyplom uznania podpisany przez gen. Józefa Hallera.
     Od 1922 – do 1926 była kierowniczką sierocińca w Maczkach dla dzieci repatriowanych ze Wschodu. Po likwidacji tej placówki powróciła do Nowego Miasta nad Pilicą, tam przebywała aż do śmierci. Zmarła 19 maja 1949 r. w Nowym Mieście nad Pilicą, gdzie została pochowana na miejskim cmentarzu.
Z polecenia przełożonych napisała „Kronikę i Historię Zgromadzenia Córek Maryi Niepokalanej” obejmującą lata 1891 – 1940, oraz „Autobiografię”. Zostawiła liczne konferencje i okolicznościowe przemówienia dla sióstr.

Porządek Nabożeństw

Msza św. w dni powszednie: 17.00
Msze św. w niedziele: 9.00 i 11.00

Kalendarz

Wrzesień 2019
P W Ś C P S N
« Sie    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30  

Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży

Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży Parafii Gzy na facebook.com
POLUB NAS!

Katolickie Radio Diecezji Płockiej


Prognoza pogody

Pogoda Gzy z serwisu

Słuchamy biblii


Liturgia słowa na dziś

Statystyki

Odwiedzin: 10517
Aktualnie na stronie: 1
Dzisiaj: 6