Oto zwiastuję wam radość wielką,
która będzie udziałem całego narodu:
dziś bowiem w mieście Dawida
narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz, Pan.
(Łk 2, 10-11)

Uroczystość Świąt Bożego Narodzenia rozpoczęliśmy o północy Pasterką, oddając hołd narodzonemu Jezusowi Chrystusowi. Wspólnie przeżywaliśmy prawdę, że Bóg z miłości do człowieka stał się jednym z nas „A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas” (J1, 14). Syn Boży przyjął ludzką naturę, aby w niej dokonać zbawienia ludzi „Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął ale miał życie wieczne”. (J 3,16). Wpatrując się w żłóbek dostrzegamy Jezusa obecnego w naszym życiu, gdyż Chrystus przyszedł po to, aby uczynić nas dziećmi Bożymi i włączyć nas w swoje życie. Uroczystość Bożego Narodzenia zaprasza nas do otwarcia serc na przychodzącego Boga, nie tylko w świątecznej radości ale przede wszystkim w codziennych dniach życia. Niech Światło, które objawiło się w Betlejem rozświetla drogi naszego życia, nasze wybory i nasze relacje z bliźnimi, którym zaniesiemy pokój i nadzieję „Była światłość prawdziwa, która oświeca każdego człowieka, gdy na świat przychodzi” (J 1,9).

W dniach 28 – 30. listopada 2025r. w naszej parafii trwały rekolekcje adwentowe, które prowadził ks. kan. dr Jarosław Kwiatkowski, Rektor Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Płocku. Przez głoszone nauki, przepełnione głębokimi rozważaniami, zostaliśmy wprowadzeni na adwentową drogę prowadzącą do odkrywania na nowo tajemnicy narodzin Jezusa – Syna Bożego.

Oto kilka ważnych wskazań z nauk rekolekcyjnych:
– nie marnujmy życia przez bycie obojętnym, letnim, na Pana Jezusa i jego naukę, zawsze stawajmy po Jego stronie,
– Słowo Boże postrzegajmy jako światło i drogowskaz,
– naszą arką ocalenia jest Kościół, w którym zawsze otrzymamy przebaczenie i potrzebne łaski (por. Rdz 6,9-22),
– najważniejsze rzeczy takie jak: miłość, przyjaźń, życzliwość, dajemy i otrzymujemy za darmo.

Księże Jarosławie z wdzięcznością za głoszone do nas Słowo – Szczęść Boże na każdy dzień Twojego życia.

      Uroczystość Wszystkich Świętych, obchodzona 1. listopada, jest dniem, w którym Kościół katolicki uroczyście wspomina wszystkich świętych, tych kanonizowanych, ale również wszystkich, którzy osiągnęli zbawienie i uczestniczą w chwale nieba, a ich imiona znane są jedynie Bogu. Dzień ten jest jednym z najbardziej radosnych dni dla chrześcijan, gdyż przypomina nam prawdę o powszechnym powołaniu do świętości. Każdy z Nas niezależnie od własnej drogi życiowej powołany jest do świętości. Święta Matka Teresa z Kalkuty lubiła powtarzać: „Świętość nie jest przywilejem, zarezerwowanym dla wąskiej garstki wybranych, ale jest obowiązkiem każdego chrześcijanina. MOIM I TWOIM”. W Katechizmie Kościoła Katolickiego czytamy: „Wierzymy we wspólnotę wszystkich wiernych chrześcijan, a mianowicie tych, którzy pielgrzymują na ziemi, zmarłych, którzy jeszcze oczyszczają się, oraz tych, którzy cieszą się już szczęściem nieba, i że wszyscy łączą się w jeden Kościół; wierzymy również, że w tej wspólnocie mamy zwróconą ku sobie miłość miłosiernego Boga i Jego świętych, którzy zawsze są gotowi na słuchanie naszych próśb” (KKK 962).
(obrazek wyróżniający – Obraz Wszystkich Świętych Albrechta Dürera źródło Wikipedia)

„Ziemia wydała swój owoc;
Bóg, nasz Bóg nam pobłogosławił”.
                                                   Psalm 67, 7

W niedzielę 31. sierpnia w naszej świątyni została odprawiona Msza święta dziękczynna za tegoroczne plony i za chleb, który jest darem nieba. Był to szczególny dzień dla rolników naszej gminy, którzy dziękowali Bogu za błogosławieństwo dla ich pracy.
Uroczystej Eucharystii przewodniczył i okolicznościowe kazanie wygłosił ks. Mirosław Danielski.

Święty Izydorze,
udziel swojej pomocy wszystkim,
którzy pracują na ojczystej ziemi,
zachowaj ich od wszelkich niebezpieczeństw,
udziel siły i mądrości do wykonywania
odpowiedzialnej pracy na roli. Amen

21. sierpnia był dniem naszej pielgrzymki na Warmię, do Sanktuarium Matki Bożej Gietrzwałdzkiej, jedynego uznanego przez Kościół miejsca objawień Matki Bożej w Polsce. Gietrzwałd to mała miejscowość położona na malowniczym terenie południowej Warmii nad rzeką Giłwą, gdzie od 27. czerwca do 16. września 1877 roku miało miejsce 160 objawień Najświętszej Panny Maryi Niepokalanej. Głównymi wizjonerkami objawień były Barbara Samulowska i Justyna Szafryńska. Podczas jednego z objawień dziewczynki usłyszały od Matki Bożej przepiękną obietnicę: „NIE SMUĆCIE SIĘ, BO JA ZAWSZE BĘDĘ PRZY WAS”. Matka Boża przemawiając po polsku do wizjonerek prosiła o: codzienne odmawianie różańca i pokutę, przemianę życia – zachowanie trzeźwości, nawrócenie i modlitwę, zwłaszcza o uczestnictwo we Mszy świętej. Przesłanie płynące z objawień, a szczególnie słowa Matki Bożej, że zawsze będzie przy nas, zapewne zapadły w serce każdego z nas i skłoniły do refleksji i umocniły w wierze. W drodze powrotnej odwiedziliśmy Pola Grunwaldzkie, na których 15. lipca 1410 roku rozegrała się jedna z największych bitew w dziejach średniowiecznej Europy pomiędzy wojskami polsko – litewskimi, dowodzonymi przez króla Władysława Jagiełłę i wielkiego księcia litewskiego Witolda a armią Zakonu Krzyżackiego pod komendą wielkiego mistrza krzyżackiego Ulricha von Jungingena. Stracie tych dwóch najpotężniejszych armii tamtych czasów wygrały sprzymierzone wojska polsko – litewskie przyczyniając się do wzmocnienia znaczenia państwa polskiego w Europie. W muzeum Bitwy pod Grunwaldem zwiedziliśmy wystawę opowiadającą o Wielkiej Wojnie z Zakonem Krzyżackim. Dziękujemy, przede wszystkim Panu Jezusowi i Matce Bożej Gietrzwałdzkiej, że czuwali nad nami na pielgrzymim szlaku, naszemu Księdzu Arturowi za opiekę duchową i organizację pielgrzymki oraz Panu Jerzemu (kierowcy) za bezpieczną podróż.